O Projeto e mais
Ondertussen zit ik al bijna een week, samen met zeven andere PhD studenten, in ons eigen ´lab´ waar ik zojuist de door mij toegewezen computer, naar goed gebruik, geheel naar eigen wens heb ingericht. Eén van mijn beruchte eigenschappen (nu maar hopen dat ie niet crashed, hè JW).
Hoewel ik had beloofd dit maal over voedsel en dergelijken te schrijven heb ik besloten dit nog even uit te stellen. Hoewel ik al erg veel verschillende groentes, fruit en maaltijden genuttigd heb wil ik wat meer documenteren qua naamgeving, foto´s en vergelijkingen. Deze houden jullie dus nog tegoed.
Vandaag is het erg warm, Viçosa wordt zelfs geteisterd door een hittegolf (ook al heb ik het idee dat ik het soms warmer heb in Nederland; droogte, dat zal het zijn) maar in de schaduw erg fris. Had ik nu maar, tegen alle adviezen in, mijn kite meegenomen; het waait hier windkracht vier. Hard genoeg om op een van de vele grasvelden op de campus mijn vlieg-, jump- en vooral crashskills te vertonen. Heb ik met mijn goede gedrag ook eens zonnebrand aangeschaft (factor 30, of iets dergelijks) heb ik het nergens voor nodig. Voor het eerst bruin ik op, zoals het hoort, zonder verbranden, vervellen of andere nare bijwerkingen. Brasil é o melhor!
Afgelopen vrijdag heb ik voor het erest mijn begeleider José Luis Bragas ontmoet. Een rustige, wijze maar strenge man; precies zoals je dat van een professor verwacht. Na kennis gemaakt te hebben heeft hij mij uitgelegd wat voor een project hij voor ogen had en hoe hij dit graag zou willen aanpakken. In het kort komt het er op neer dat er een gebrek aan structuur wordt ervaren op het gebied van het beheren van processen en de kwaliteit van informatie. In concreto: je zou graag willen dat wanneer je een bepaalde vraag stelt waarop je een bepaald antwoord verwacht dit ook altijd het geval is. Daarnaast wil je kunnen controleren wat de kwaliteit van dit bepaalde antwoord is en hier invloed op uit oefenen. Binnen IT Service Management zal ik mij dus bezig houden met Quality Management. In eerste instantie wordt dit binnen de IT department (DTI) van de universiteit uitgevoerd. Het is de bedoeling dit prestige dermate veel aandacht te geven dat anderene afdelingen dit vervolgens willen overnemen. Een grote uitdaging om binnen het beperkte tijdspad dat ik hier heb een kwalitatief hoogwaardig product neer te zetten dat vervolgens ook daadwerkelijk geimplementeerd kan worden. Wish me luck!
Nu heb ik gisteren een toelichtend gesprek gehad op basis van het schema dat mijn begeleider voor mij heeft opgesteld. Allereerst zal ik een introductie krijgen binnen de afdeling, interviews houden met werknemers en documentatie onderzoeken. Vervolgens een analyse van de sector, het opstellen van een SWOT-analyse en een PID. Hierna, begin April zal ik mijn eerste concept moeten voorleggen gevolgd door een presentatie voor alle studenten, een discussie en het aanpassen van het concept. Vervolgens zal ik half mei mijn presentatie geven aan de DTI medewerkers gevolgd door het eindverslag. In juni zal ik, gebaseerd op mijn project en het rapport, een paper schrijven dat zal verschijnen in een wetenschappelijk tijdschrift. Verder wil mijn begeleider ook nog een presentatie geven op een internationale conferentie in Europa. *"How to write a scientific paper" downloaden doet*
Afgelopen dinsdag ben ik samen met Edgard naar een Maracatu les geweest. Dit is een soort muziek/dans/zang en een prima afleiding van het drukke studieleven. Het is 18:45 wanneer ik net thuis ben en Edgard mij op belt met de vraag of ik niet een avondje muziek wil maken. Ik pak mijn net neergeplemte chaves dus weer op en stap, zonder verwachting en vol goede moed, de deur uit richting universiteit. Ergens aan de rand van de campus verscholen staat Casa da Paz waar zich in de achtertuin ondertussen 20 mensen hebben verzameld. Het is donker en er brandt alleen één felle buitenlamp. Het heeft iets van een geheime samenzweringsbijeenkomst. Niets van dat alles is minder waar wanneer de ´dirigent´ het startsein geeft om te gaan spelen. Er zijn vier verschillende instrumenten: de Alfaia, de Caixa, de Chequerê, de Chocalho en de Gonguê; het instrument dat ik de hele avond bespeelt heb. Nu ben ik van mening dat ik redelijk muzikaal ben aangelegd maar het spelen van een percussie instrument waarbij elk instrument in de groep een ander ritme bespeeld is op z´n zachtst gezegd ingewikkeld. Na ruim twee uur zeer intens muziek maken vertrekken we moe maar voldaan richting huis. In de stad zullen we vervolgens nog zes tussenstops maken om met verschillende kennissen een biertje te nuttigen waardoor we pas ver na 1´en thuis komen. Sorry Livai; hoewel koud, het eten was lekker!
Morgenmiddag geeft dezelfde groep een demonstratie voor de Universiteits Bibliotheek; ik ben zeker van de partij! Is het niet om de muziek dan wel om toch nog een beetje UB mee te krijgen ;)
Ik hoop dat vanmiddag mijn zoektocht naar een geschikte kledingkast of cupboard met Rodolfo eindelijk ten einde komt. De afgelopen drie dagen hebben we Facebook, Orkut en Viçosas vele tweedehands meubelwinkeltjes afgestruind op zoek naar bovenstaande. Voor ongeveer 200 real heb je een prachtig kastje met vier lades. Dit is echter je reinste oplichting en daarom is Facebook, bij gebrek aan Mamamini, dan ook de nummer één plek voor studenten om hun spullen te (ver)kopen (ideetje voor Groningen iemand?). Vanavond gaan we het opnieuw proberen (ditmaal voor R$70,-) en weet ik misschien ook eindelijk een fiets op de kop te tikken, iets waar ik toch wel naar snak.
Morgen eerst een gesprek met de directeur van DTI, ´s avonds een feestje en zondag richting Belo Horizonte om Marco op te zoeken. Churrasco, cerveja en ... tjsa, geen idee eigenlijk wat nog meer.
De bij deze post behorende foto´s zijn vanaf vanavond te vinden op Flickr.
Mede mogelijk gemaakt door KopjeK, Blogger, Edgard en de Hanzehogeschool Groningen.
