Sobre o Brasil
Ik ben er eindelijk achtergekomen dat je wel degelijk met ´minder koud´ water kunt douchen (vandaar de drie elektriciteitsdraden die in de douchekop verdwijnen). Helaas nadat ik eerst de douche onbruikbaar heb gemaakt. Geluk bij een ongeluk?!De meeste mensen zullen het beamen wanneer ik zeg dat ik soms nogal pessimistisch, kritisch en wellicht bevooroordeeld ben. Toen Brazilië in beeld kwam heb ik besloten dit op een positieve manier aan te pakken. Ik heb geen research gedaan naar het land, haar inwoners, de gebruiken of de taal. Sterker nog, toen ik in São Paulo lande kon ik niet eens iemand gedag zeggen in het Portugees. De lack of prejudice heeft mij veel goeds gedaan. Ik kijk nergens van op, vermaak me overal waar ik kom en heb me tot op heden amper tot niet geërgerd (op het feit dat men weigert aan de kant te gaan op voetpaden na).
Er wordt mij dan ook dagelijks gevraagd naar mijn bevindingen, hoe ik Brazilië ervaar en waarom ik voor dit land gekozen heb. Mij rest niets dan louter overtreffende trap kreten te slaan over het weer, de mensen, de gebruiken, de feestjes .. eigenlijk over alles!
Voor het volgende stuk, en de stukken die in deze reeks zullen volgen, zal ik mij proberen te verplaatsen in hen die niet bekend zijn met de Braziliaanse gebruiken of plaatselijke gewoontes. Hierbij deel 1.
Schoeisel
Iedereen loopt of sportschoenen of Havaianas. Deze Braziliaanse chinelos waren vroeger alleen voor arme mensen. Tegenwoordig zijn ze vooral makkelijk, prijzig en modieus. De sportschoenen zijn er in alle kleuren en maten maar zijn altijd voorzien van die lelijke luchtkussens er onder.Vrouwen dragen trouwens maar één oorbel.
Recycling
In Brazilië wordt alles hergebruikt en vaak is men erg zuinig. Zo kan je prima twee maal batatas fritas in dezelfde olie bakken, worden alle restjes voedsel (ook al zijn het maar twee eetlepels) bewaard en wordt oud brood, met wat boter en kaas, omgetoverd tot toast. De vele tasjes die men in supermarkten of winkels ´verzamelt´ dienen voor het gescheiden verzamelen van afval. Afval dat je vervolgens elke morgen (vóór 11:00 uur) bij de voordeur neerplempt zodat het vervolgens (om 23:00 uur) kan worden meegenomen door de vuilniswagen. Blikjes worden gescheiden en ingeleverd bij de schroot. Olie wordt ook bewaard zodat er vervolgens zeep van gemaakt kan worden.Honden
Veel mensen hebben een hond. Voor vrouwen als fashion statement, voor gezinnen als bewaking. Helaas wordt een hond op een gegeven moment groot, lui of vervelend en het is dan ook geen uitzondering om grote roedels gedumpte honden, met de halsband en al, over straat te zien paraderen. Zo ook over de campus, in restaurants en tussen de tafels tijdens de lunch.
Taal
Ook in Brazilië wordt er veel nagesynchroniseerd, ondertiteld en vervormd. Voor veel Brazilianen is er dan ook niet of nauwelijks de noodzaak om een andere taal dan het Portugees te beheersen. Voor hen die wel een andere taal spreken wordt de eerste de beste mogelijkheid die zich voordoet om bijvoorbeeld Engels te spreken dan ook met beide handen aangegrepen. Erg leuk om met wildvreemden lange gesprekken te voeren, helaas is het niet erg bevorderlijk voor het oefenen van mijn Portugees.Het Portugees en Spaans zijn vergelijkbaar met ons Nederlands en Duits. Veel Nederlanders kunnen het Duits beter verstaan dan de Duitsers ons. Dit geldt ook voor de Portugezen die het Spaans wel verstaan maar, wanneer zij bijvoorbeeld een buurland bezoeken, niet verstaan worden.
Roken
Er wordt amper gerookt in Brazilië. Het aantal mensen dat ik tot op heden heb zien roken is op vier handen te tellen. Vaak joints, soms sigaretten. Sigaretten die overigens klein en dun zijn, naar wiet ruiken en extreem duur zijn. Je koopt ze dan ook per stuk. Wiet is verboden maar gemakkelijk te krijgen. In clubs zie je mensen echter vaak coke snuiven (inclusief de artiesten die optreden!). Een vreemde gewaarwording, zeker als je de films Tropa de Elite (over een elite eenheid van de politie die drugsgebruik, bendes en corruptie in Rio de Janeiro probeert terug te dringen) hebt gezien.Mobiele telefoons
Brazilianen zijn gek op mobiele telefoons. Sommige kopen dan ook elke maand een nieuw toestel. De meeste mensen maken gebruik van prepaid in plaats van een abonnement. En dat is niet zo gek als je weet hoe het systeem in elkaar steekt. Wanneer je belt naar mensen met dezelfde provider (in Viçosa gebruikt iedereen Oi en Tim) kost dit praktisch niets. Naar een andere provider, of buiten de regio, is dan wel weer erg prijzig en daarom heeft bijna iedereen een dual sim toestel, met een sim kaart van beide providers. Daarnaast krijg je, wanneer je met tenminste $15 opwaardeert, een maand lang, elke dag je beltegoed teruggestort tot aan het opgewaardeerde bedrag. Dit systeem zouden ze in Nederland eens moeten invoeren. Je kunt je simkaart overigens alleen activeren door je te legitimeren met je CPF (social security number).Niemand draagt zijn mobiele telefoon in z'n broekzak. Iedereen heeft het toestel, met volume op extra luid, in zijn tas. Overigens zie je amper mensen met een telefoon op straat en wordt er ook tijdens colleges, het wachten op de bus of waar dan ook geen toestel tevoorschijn gehaald. Men belt om de haverklap maar er zijn hier geen zombies te bekennen die niets anders doen dan naar hun schermpje gluren.
