UFV, languages and churrasco
Ik schrijf dit stuk op de sfeerverhogende hitjes van Kollektiv Turmstrasse; wellicht dat het soms wat extatisch over komt.
De universiteit van Viçosa, Universidade Federal de Viçosa, een openbare rijksuniversiteit die in 1922 is opgericht ligt in het centrum van Viçosa. De universiteit staat de afgelopen jaren steeds in de top 10 beste openbare universiteiten van Brazilië en is één van de beste technische universiteiten wereldwijd. De UFV is beroemd op het gebied van landbouw en biologie. Net als Groningen hebben de meeste inwoners van Viçosa in meer of mindere mate iets met de universiteit te maken. Van de ongeveer 72.500 inwoners zijn er bijna 14.500 student, waarvan net geen 160 internationaal. Het merendeel van de studenten komt uit Colombia en Amerika. Andere landen zijn onder andere Ecuador, Costa Rica, Portugal, Frankrijk en nu ook Nederland. De campus is bereikbaar via één van de vijf verschillende ingangen en wordt doorkruist door een brede laan. In de grote supermarkt op het campusterrein worden onder andere producten uit de velden en kassen van de universiteit verkocht.
De Diretoria de Relações Internacionais e Interinstitucionais (DRI), of Office of International Affairs, wordt bestuurd door Professor Vladimir Oliveira Di Iorio. Hij is naast mijn contactpersoon ook diegene die de relatie tussen de Hanzehogeschool en de UFV onderhoudt. Vladimir heeft mij geholpen met de nodige voorbereidingen (letter of recommendation, contactinformatie, het vinden van een tutor) en ook sinds mijn aankomst in Viçosa had ik niet zonder hem gekund. Na mijn dropping bij Flavia zijn we de volgende ochtend op zoek gegaan naar een kamer. Na ongeveer 30 telefoontjes, zeven bezichtigingen (lang leve een subliem gevoel voor richting; in Viçosa zal ik in ieder geval niet meer verdwalen), wat rondstruinen op het Braziliaanse Facebook en een paar uur wachten komt dan 's avonds het verlossende telefoontje. De uitgebreide conversaties die ik en Vladimir die middag met Edgard en Livia, mijn nieuwe huisgenoten, hebben gehad hebben hun vruchten afgeworpen. Hoewel elf anderen (Phd en Master studenten uit Brazilië en Spanje) mij voor gingen was ik toch de gelukkige die nu in appartement 103 (A is mijn appartement, het grijze, langwerpige gebouw onder B de Departamento de Ciência da Computação) aan de Rue Raimundo Alves Torres 45 woont. Edgard is 32 jaar oud, Master student Biochemistry, heeft vier jaar in the USA gewerkt en anderhalf jaar rondgereisd in Australië. Livia is 28 jaar oud, heeft een jaar in Parijs gestudeerd en doet een Master in Nutrição é Saude. Naast mijn vertaalwerk (Duits-Engels) voor de DRI, de conversaties in het Spaans, de verwoede pogingen mijn Portugees een beetje bij te spijkeren, al het Engels (obviously), de (Nederlandse) communicatie met het thuisfront spreek ik nu dus ook nog Frans (heeft iemand toevallig nog ergens een talenknobbel liggen?).
In het huis van Flavia woonde ik met nog tien andere huisgenoten. George en zijn vader, beiden afkomstig uit Mozambique (samen met Kaapverdië en Angola de drie Portugees sprekende landen in Afrika). Joao, een Portugese student die in Wageningen studeert en nu een deel van zijn Master in Viçosa afrond. Julio, Saulo, Rodriguez en Nilo, allen afkomstig uit Brazilië en Silvana, Johanna en Stefano alle drie uit Colombia. Aangezien alleen Joao echt Engels spreekt wordt er in huis vooral Spaans en Portugees, of een mengeling daarvan, Portuñol, gesproken. Mocht iemand ooit nog een spel willen meenemen dat, ongeacht de taal, met meerdere mensen gespeeld kan worden: "cow-trading", geniaal! Sterker nogç ik ben niet eens meer welkom zonder dit spel op zak.
Hoewel ik nog geen dag in mijn nieuwe huis heb vertoefd ben ik 's avonds alweer te vinden in Casa de Flavia voor een lang verwachte churrasco (BBQ) waar ook Silvana's 20ste verjaardag wordt gevierd. Aangezien ik geen held ben in het verzinnen c.q. kopen van cadeautjes waren de van Berdien gekregen stroopwafels een ideale uitkomst (dank nog daarvoor, de stroopwafels zijn hier, op 'Mozambique' na, een groot succes!). Waar men in Nederland bierflesjes
nuttigt á 0,30 cl zijn in Brazilië geen 'flesjes' te vinden van minder
dan 1 liter. Voor de dorstige drinker zijn er natuurlijk de flessen met
het dubbele daarvan. Overigens moest ik na een bulderende lachsessie
uitvinden dat deze flessen wel gedeeld dienden te worden en dat het dus
niet de bedoeling was deze aan de mond te zetten en, zeer egoïstisch,
alleen op te drinken. Na veel salsicha, asas de frango, queijo, melancia, wodka-lime, groepsgewijs, begeleidt door een gitaar, Portugese- en Engelstalige hitjes meezingen en tot in den treure Flip-Cup spelen ben ik rond een uur of drie, op z'n zachtst gezegd lichtelijk aangeschoten, afgedropen en voor het eerst naar huis gewandeld. Tegen beter weten in en tig adviezen in de wind slaand ben ik na ongeveer veertig minuten lopen heelhuids thuis aangekomen en in bed geploft. Morgen is het zondag; eindelijk rust?
In mijn volgende stuk zal ik uitgebreid ingaan op de gewoontes en gebruiken omtrent eten en drinken, de verschillende soorten fruit, groentes en maaltijden. Bon Appetit!
De bij dit blog behorende foto's zijn terug te vinden op Flickr.
Mede mogelijk gemaakt door Ravensburger, R$, Brahma and UFV.
